Szedł sobie MIŚ a obok szedł JEGO Krzyś,
Poszli razem do lasu, narobili hałasu.

Szli tak bez celu, mój przyjacielu,
Trafili na dróżkę, lecz Miś zwichnął nóżkę...

"Mój mały Misiu" - powiedział Krzyś,
"Zaniosę Cię do chatki, opatrzę twe łapki..."

Wesoła historyjka stworzona przez dzieci... jednak zastanawiając się nad jej sensem, wniosek nasuwa się jeden - każdy MIŚ powinien mieć SWOJEGO "KRZYSIA".

Nasz Misio - hm... szczęście i On chadzają niestety innymi drogami...

Tak długo czeka, nie rozumiem tego... przecież to super psiak!
Kocha dzieci i zabawę, doskonale funkcjonuje w warunkach domowych.
Zdrowy, około 4 letni wulkan energii.
Urzeka szorstkowłosą urodą, kusi zawadiackim błyskiem w oku.

Łagodny wobec ludzi, doceniający ich przyjaźń - zazdrośnie strzeże ich przed innymi psiakami. Swojego "Krzysia" chce mieć tylko dla siebie...dopóki nie zrozumie, że Pan kocha je wszystkie jednakowo.

Minęło już ponad rok a On wciąż niczyj... wciąż szuka tego jednego, jedynego serca, które zacznie bić wspólnym rytmem z jego własnym.

Może czasami jego nieokrzesanie i odrobina nieposłuszeństwa potrafią podnieść ciśnienie, może i zdenerwuje fakt, że pociągnie na smyczy z siłą smoka. Cóż z tego? Czy nie warto włożyć nieco pracy w oszlifowanie tak wyjątkowego, cudnego diamentu?

Misio poznał już smak głodu, strachu, zimna i... beznadziei. Zapomniał, co znaczy, należeć do kogoś, być kochanym prawdziwą, odpowiedzialną miłością, czuć się potrzebnym.

Może to właśnie ktoś z Państwa zechce ofiarować Misiowi cud odmiany jego losu? Gorąco o to prosimy!