Historia jakich wiele, kiedy "dobry człowiek" znudzi się swoim przyjacielem, pakuje go do samochodu i wyrzuca gdzieś z dala od domu. Usprawiedliwił się na pewno sam przed sobą : "Przecież to tylko pies." On "wielki człowiek" łatwo pozbył się problemu. Teraz nie musi już oglądać swojego starego psa, dawać mu jeść i patrzeć jak ten marnieje. Lepiej czuć się dobrze i nie patrzeć na starość.
Kiedyś psiak zapewne był "maskotką dla dzieci", teraz kiedy one wyrosły i opuściły dom, a Pikuś się zestarzał- stał się zbędny.
Pies został sam, musi jakoś przeżyć bez domu bez schronienia, między obcymi koczując przy drodze. Niedługo nadejdzie zima on będzie nadal sprawdzał czy pod sklepem pod, którym go wyrzucono nie pojawi się jego pan. Nie piesku, gdybyś to umiał zrozumieć, że on już nie wróci....
Najbardziej losem psa przejęła się wiekowa pani, która też wie, co znaczy starość i samotność, nadała mu imię Pikuś. Serce ją boli ale nie może wziąć psiaka bo sama ma trudności z poruszaniem, za to wystawia mu miseczkę z resztkami z obiadu.
Pikuś kocha dzieci. Co dzień wędruje za dziećmi sąsiadów do szkoły, do kościoła odprowadzając je pod same drzwi, one darują mu czasem jakiś smaczny kąsek.
Dzieci w Pimpku nie wzbudzają strachu, ludzi dorosłych stara się unikać, no chyba że już ich troszkę pozna. Jest typem psiaka pokornego, przyjmującego wszystko ze spokojem, zawsze smutny ze zwieszonym łbem.
Może ktoś chciałaby ofiarować temu psiakowi odrobinę serca. Po za tym Pikuś nie wymaga wiele: miseczka jedzonka, ciepły kąt i poczucie bezpieczeństwa. Prosimy o pomoc.

telefon 509 260 604 lub 504 671 022